1 -علایق و توانایی‌های فرزند خود را تشویق كنید:

همه ما دارای توانایی‌ها و نقاط ضعفی هستیم و كودكان نیز از این موضع مستثنا نیستند ولی به عنوان یك والد، باید هر فرد علایق و توانایی‌های كودك خود را شناخته و سعی در پرورش این بخش از استعدادهای كودك داشته باشد، در نتیجه كودك احساس می‌كند كه در بعضی زمینه‌ها می‌تواند بهتر باشد یا حداقل به ازای سایر همسالان خود پیشرفت داشته باشد. دقت داشته باشید علایق كودكتان را پرورش دهید نه علایق خودتان را در كودك.

2- از تشویق كردن به دفعات استفاده كنید:

به شكل‌های متفاوت كودك خود را تشویق كنید.بهتر است تشویق‌ها بلافاصله بعد از مشاهده رفتار متناسب و مقبول وی باشد.تشویق‌ها باید به شكل‌های گوناگون كلامی، فیزیكی (نوازش یا در آغوش كشیدن)و عینی (جایزه‌های متناسب با رفتار كودك) صورت گیرند. این كار نه تنها اعتماد به نفس كودك را افزایش می‌دهد بلكه نقش زیادی در مثبت كردن ارتباط میان كودك و والدین نیز ایفا می‌كند.

3 -به موقعیت‌ها و پیشرفت‌های معمولی كودك توجه كنید:

لازم نیست كودك شما حتما كار برجسته و فوق‌العاده‌ای انجام دهد تا به او توجه و در نهایت وی را تشویق كنید بلكه پیشرفت‌های معمولی كودكان نیز نیاز به توجه دارند و حس ارزش‌مندی آنها را نسبت به خود تقویت می‌كند. 4- فرزند خود را در تصمیم‌گیری‌ها ترغیب كنید:

اگر در تمام موارد برای كودك تصمیم بگیرید، در آینده قدرت انتخاب نخواهد یافت و هیچ‌گاه احساس موفقیت برای تصمیم‌های درست و احساس شكست برای انتخاب‌های نادرست را تجربه نخواهد كرد. بنابراین بهتر است از همان سال‌های اول زندگی مسوولیت تصمیم‌گیری در موارد كوچك را به كودكان بسپاریم. به عنوان مثال، انتخاب یك پیراهن از میان دو پیراهنی كه مادر پیشنهاد می‌كند. محدودكردن تعداد پیشنهادها نیز اهمیت دارد و به تدریج می‌توان تعداد آنها را افزایش داد.

5- اجازه دهید فرزندتان گاهی خطر كند:

البته هیچ‌گاه به فرزند خود اجازه شركت در فعالیت‌های خطرناك را ندهید ولی در بعضی موارد اجازه بدهید شكست را تجربه كند. به عنوان مثال، كودكی كه قصد كمك در كارهای منزل را دارد اگر موفق باشد او را تشویق كرده و اعتماد به نفس او را تقویت كنید و اگر از عهده انجام آن برنمی‌آید، باید به كودك بیاموزیم چگونه با شكست روبه‌رو ‌شود. همیشه باید تلاشی را كه كودك انجام داده تشویق كنیم نه فقط نتیجه عمل او را.

6 -از فرزند خود نخواهید كه كامل باشد:

اگر انتظار داشته باشید كودك شما كامل باشد، علاوه بر اینكه خودتان ناامید خواهید شد، كودك نیز فكر می‌كند كه هیچ‌گاه نمی‌تواند انتظارات شما را برآورده كند و چون كودكان دوست دارند والدین از آنها راضی باشند، در واقع به اعتماد به نفس آنها آسیب وارد می‌شود.

7 -در توصیف فرزند خود، از مطلق بودن پرهیز كنید:

از بیان این جملات اجتناب كنید: «تو همیشه كارها را اشتباه انجام می‌دهی، هیچ‌وقت كاری را درست انجام نمی‌دهی، همیشه شلخته هستی و...»با شنیدن این عبارات، كودك انگیزه خود را برای تغییر از دست می‌دهد. به جای این جملات می‌توانید آنچه را كه در آن موقعیت مشاهده می‌كنید، توصیف نمایید. به عنوان مثال: «امروز بعدازظهر واقعا اتاقت را به هم ریخته بودی» با این جمله او را شلخته قلمداد نكرده‌اید.

8 -به فرزند خود وعده‌ای ندهید كه نتوانید به انجام برسانید:

با بدقولی‌های مكرر، كودك احساس می‌كند به او توجهی نداشته و برایش احترام قایل نیستند. در نتیجه ارزش‌مندی خود را مورد سوال قرار می‌دهد و عزت نفس وی آسیب می‌بیند. از طرفی می‌خواهید كودك، شما را به عنوان انسانی صادق بشناسد تا این وضعیت به او نیز انتقال یابد. بنابراین پیش از وعده دادن از خود بپرسید آیا قادر به عمل‌كردن به آن هستید یا خیر.

9 -كودك را تشویق كنید تا به صورت مثبت از خود گویی استفاده كند: زمانی كه فرزندتان كار خوبی انجام داد، به او یاد بدهید جملات مثبتی درباره خود بگوید مانند «چه كار خوبی انجام دادم». «چقدر خوش‌خط تكالیفم را نوشتم» می‌توانید این كار را از طریق الگوبرداری از خودتان به وی آموزش دهید. به طور مثال خودتان با صدای بلند بگویید «من فكر می‌كنم این ساندویچی كه درست كردم خیلی خوشمزه شده است» هرچه این جملات مثبت درباره خود تكرار شود، كودك آنها را بیشتر باور و احساس مثبت درونی بیشتری پیدا می‌كند.