اگر كودك رفتار نامناسب سر ميز غذا نشان داد، بايد از طريق محروم سازي پيامد آن را فوراً تجربه كند.

 روانشناسان با بيان اين مطلب که والدين و ديگر اعضاي خانواده بايد الگوي خوبي براي كودك باشند، تصريح کردند: سعي كنيد به هنگام تماشاي تلويزيون غذا نخوريد، زيرا تلويزيون مانع تعامل اعضاي خانواده مي‎شود.

وي با تاکيد بر اين مطلب که اجازه ندهيد كودك اسباب‎بازي خود را سر ميز غذا بياورد همچنين خاطرنشان ساختند: به عنوان يك قانون كلي در صورتي كه، بيش از سه بار در طول يك وعده غذا مجبور شديد از محروم سازي موقتي استفاده كنيد، آن وعده براي كودك تمام شده خواهد بود و تا زمان وعده بعدي هيچگونه خوراكي دريافت نخواهد كرد.

 روانشناسان در پاسخ به اين سوال مبني بر اين که "اگر كودك سخت گير و ايراد گير باشد چه بايد كرد؟" گفتند: در مرحله اول به او كم غذا بدهيد و در صورت درخواست و تمايل، به او  مقدار بيشتري غذا بدهيد.

روانشناسان نیز توصيه کردند: از دسرهاي مورد علاقه كودك استفاده كنيد ولي تا زماني كه غذا را تمام نكرده به او ندهيد. همچنين بين وعده‌هاي غذا خوراكي‌هاي را حذف كنيد.

 در مورد اين کودکان مدت زمان غذا خوردن را كوتاه كنيد، در انتهاي زمان بشقاب غذا را از جلوي كودك برداريد و به طور دائم گوشزد نكنيد غذا را تمام كن.

رفتار بزرگترها  در این مورد بسیار تعیین كننده است؛ براى مثال اگر كودكى صبحانه  خوردن با خانواده خود را دوست داشتنى و با اهمیت نبیند، هیچ میلى به یك صبحانه خوب پیدا نمى‏كند .

در بسیارى از خانواده‏هایى كه زنان شاغل هستند دیده شده كه مادر، كودك را با عجله بیدار مى‏كند، با عجله لباس او را مى‏پوشاند و به زور، یك لقمه خشك در دستش مى‏گذارد تا آن را به عنوان صبحانه بخورد . آیا به نظر شما، كسى مى‏تواند در یك محیط عصبى، شلوغ و با عجله غذا بخورد؟

غذا خوردن آن هم در ابتداى صبح، باید همراه با آرامش باشد . ایستاده غذا خوردن، با عجله لقمه‏اى را درست كردن، در حالى كه كارهاى مختلفى را انجام مى‏دهید، فضاى ناامنى را براى یك تغذیه مناسب به وجود مى‏آورد . در چنین حالتى، هیچ كودكى میل به خوردن صبحانه ندارد .

خانواده‏هایى كه مجبورند صبح زود از خانه خارج شوند و وقت كافى براى صبحانه خوردن در كنار كودك خود را ندارند، بهتر است ‏برنامه‏اى را تنظیم كنند كه بتوانند همه با هم و در حضور كودك صبحانه بخورند و از این وعده غذایى لذت ببرند .

براى سر حال بودن در صبح و داشتن وقت کافی برای صرف صبحانه می توان:

- شب‏ها زودتر خوابید.

- یك سرى كارها را از قبل انجام داد.

- زودتر بیدار شد تا كودك فرصت انجام كارهاى اولیه را داشته باشد .

در بعضى از خانواده‏هایى كه مادران شاغل نیستند، مشكل به شیوه دیگرى خودنمایى مى‏كند ؛ بعضى از مادران آن قدر دیر از خواب بیدار مى‏شوند كه مى‏توانند صبحانه و ناهار را همزمان بخورند . دیر بیدار شدن، كوفتگى، خستگى و بى‏حوصلگى، بى‏اشتهایى را به همراه دارد . از آن جا كه مادر بى‏میل است‏براى تهیه صبحانه مناسب تلاشى نمى‏كند، در نتیجه با همان بى‏حوصلگى چیزى را براى كودك خود آماده مى‏كند تا او بخورد . كودكى كه همراه مادر خود دیر بیدار شده است طبیعى است كه صبحانه و ناهار او یكى مى‏شود .

به كودك فرصت‏بدهید تا صبحانه‏اش را كامل بخورد . در چنین فضایى نه تنها كودكان، بلكه هر انسانى از خوردن صبحانه لذت مى‏برد و طبیعى است كه این رفتار به عنوان یك عادت غذایى مناسب در كودك باقى مى‏ماند .